حال و هوا

قرنتینگی و اختلاف در تربیت بچه ها

قرنتینگی, پر از اختلاف در تربیت بچه ها.

یادتان باشد که اختلاف و عدم توافق در تربیت فرزند یا فرزندان نه تنها به معنای ناسازگاری نیست بلکه مسئله‌ای کاملاً طبیعی است زیرا روش تربیتی بیشتر زوج‌ها با یکدیگر متفاوت است؛ به عنوان مثال شما به دنبال راهکار برای جدا کردن اتاق خواب کودکتان هستید و همسرتان جدا خوابیدن او را زود می‌داند. شما معتقدید بچه‌ها در کودکی باید با بازی و ریخت و پاش انرژی خود را تخلیه کنند اما همسرتان بسیار منظم و سخت‌گیر است. مادر اخم می‌کند و پدر لبخند می‌زند. این فرمانده دستور حمله می‌دهد و آن یکی دستور عقب‌نشینی؛ این اختلافات در حالی است که هر دوی شما بهترین‌ها را برای فرزندنتان می‌خواهید اما حقیقتاً کودک این تنش‌ها و اختلافات را متوجه می‌شود.
با این وضعیت کودک شما هرگز نخواهد فهمید که چه کاری خوب است و چه کاری بد؛ علاوه بر این، تعارض و دوگانگی در سبک فرزندپروری والدین باعث می‌شود تا فرزند در این خانواده هرگز احساس امنیت نکند و این مسئله او را دچار افسردگی و اضطراب خواهد کرد. بنابراین فرزند، رابطه و خانواده شما مهم‌تر از آن است که اجازه دهید اختلاف نظرها همه آنها را از بین ببرد.

 اگر می خواهید رابطه‌تان دچار تنش نشود و در زمینه تربیت کودکتان به تفاهم برسید، از راهکار های زیر استفاده کنید:

۱٫ گفت‌وگو کنید.

گفت‌و‌گو درباره نحوه تربیت کودک موضوعی است که روانشناسان تأکید می‌کنند که زوجین قبل از تولد به آن بپردازند و با یکدیگر به توافق برسند اما با این حال هیچ وقت برای حل مشکلات و اختلافات دیر نیست. در ابتدا بهتر است اختلافات را بپذیرید زیرا دو نفر با جنسیت و تفکر متفاوت می‌خواهند با استفاده از تجربه شخصی، احساسات والدی و دانشی که در این زمینه دارند، فرزندشان را آن طور که باب میلشان است، تربیت کنند؛ بنابراین با  گفت‌و‌گو می‌توانید به نظرات و عقاید یکدیگر پی‌ببرید اما در نظر داشته باشید که شاید نظرتان اشتباه و راهکار و روش والد دیگر بهتر باشد. یادتان باشد که رسیدن به یک توافقِ صد در صد غیر‌ممکن است اما همیشه حد وسطی وجود دارد که با دلیل و منطق می‌توانید هر دو در آن نقطه بایستید.

۲٫ لیست مشترک تهیه کنید.

هر کدام از والدین ببینند واقعا چه انتظاراتی دارند و با چه دلیل و منطقی می‌خواهند حرف‌شان را به کرسی بنشانند؟ یک برگه بردارید و کل انتظاراتتان را با جزئیات و دلیل بنویسید؛ مثلا: «می‌خواهم اتاق خواب کودکم را در ۲ سالگی جدا کنم زیرا جدا خوابیدن کودک در سن بیشتر از ۲-۳ سالگی باعث وابستگی کودک به والدین می‌شود» ممکن است هر دلیلی برای انتظارات بیاورند؛ مهم این است دقیق بنویسند که چه انتظاراتی دارند و چرا؟

۳٫ موارد مشترک و اختلاف نظرها را مشخص کنید.

لیست انتظارات را کنار هم بگذارید و قوانین و انتظاراتی که هر دو بر سر آن توافق دارید را علامت بزنید. بعد به سراغ مواردی بروید که با یکدیگر اختلاف نظر دارید. این نکته را در نظر داشته باشید که زندگی‌ و‌ فرزند مشترک، باید قوانین

 تعارض و دوگانگی در سبک فرزندپروری والدین باعث می‌شود تا فرزند در این خانواده هرگز احساس امنیت نکند و این مسئله او را دچار افسردگی و اضطراب خواهد کرد
 مشترکی را به همراه داشته باشد؛ بنابراین برای رفع اختلاف نظرها یکسری قوانین مشترک بسازید. برای شروع بهتر است از قوانین مشترک ساده مثل ساعت خواب، بازی و تغذیه کودک به توافق برسید و به مرور زمان قوانین مشترک حائز اهمیت را وضع نمایید. مثلاً فرض کنید اختلاف نظر بر سر نظم کودک است؛ در این صورت قانون مشترک وضع کنید که کودک می‌تواند از ساعت ۱۱ صبح تا ۷ بعد از ظهر بیرون از اتاقش با اسباب‌بازی‌هایش بازی کند؛ در واقع با این قانون والدی که معیارهای سختگیرانه دارد با والدی که کودک را در نظم و انضباط آزاد می‌گذارد، به یک نقطه اشتراک می‌رسند.

۴٫ اطلاعات کسب کنید.

گاهی والدین به دلیل نداشتن اطلاعات کافی دچار اختلاف می‌شوند. مادری تعریف می‌کرد که درباره دادن غذای کمکی به کودک ۶ ماه‌اش با همسرش دچار اختلاف شد. او می‌گفت: «زمانی که از ۶ ماهگی کم کم غذای کمکی را
به فرزندم شروع کردم، همسرم مدام از من ایراد می‌گرفت که نباید به کودک ۶ ماهِ غذای بدهی. هر چقدر به او توضیح می‌دادم که کودک باید با طعم غذاها آشنا شود و قرار نیست که این غذای کمکی جایگزین شیر مادر
باشد، گوش نمی‌داد.»
با کمک مشاور و گفت‌و‌گو در نهایت، مشخص شد که اطراف همسر او هیچ فردی نبوده که در شش ماهگی به فرزندش غذای کمکی بدهد؛ در واقع، او می‌ترسید که دادن غذای کمکی به کودک شش ماهه خطرناک باشد. بعد از اینکه
همسر او درباره شروع سن غذای کمکی اطلاعات بیشتری کسب کرد، بر سر این موضوع کوتاه آمد. بنابراین، بهتر است گاهی با خود بیاندیشید که شاید درباره روشی که همسرتان به آن معتقد است اطلاعات کافی ندارید.
وقتی نمی توان بر سر مسئله ای به توافق رسید

در برخی از موارد، اختلاف به صورتی است که راه‌حل میانه‌ای وجود ندارد و والدین با وضع قوانین مشترک نمی‌توانند به تفاهم برسند، در این صورت بهترین راه‌حل کمک گرفتن از یک مشاور و یا حتی کتاب است. مشاور با بررسی مسئله و ارائه دلایل منطقی می‌تواند راه درست راه به شما نشان داده و کمک‌تان کند تا بدون اختلاف به تربیت فرزندتان بپردازید. 
منبع: تبیان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

+ 23 = 31